En toch was er (gelukkig) nog koers - Profwielerronde Etten-Leur

En toch was er (gelukkig) nog koers (een soort kort resumé)

Het wegseizoen zit erop, het najaar nam de plaats in van het voorjaar en de zomer, een overvolle koersagenda was het gevolg. Het virus had ons allemaal goed te pakken waardoor er wedstrijden werden verplaatst naar september en verder. Mondkapjes werden als gewone levenswijze aangenomen, publiek werd geweerd, maar de t.v. kwam de kamer binnen. Een ramp voor het publiek dat gewoonlijk langs de kant staat, maar fijn voor de echte liefhebber die zo een hele etappe of klassieker kon volgen. Echter er gaat niks boven het lijfelijk kunnen meemaken van een koers, soms flink gepaard gaande met het gele gerstenat. Jammer is wel dat de NL t.v. zo weinig aandacht besteedt aan wielrennen buiten de Tour om terwijl het toch een sport is die leeft. We zijn aangewezen op Sporza waarbij Wuyts en de Cauwer de boventoon voeren en Van Nieuwkerke “Vive le velo” op een voetstuk zet. Wuyts is echter een doorn in het oog van vele Belgen vanwege het gegeven dat hij zijn sidekick (de Cauwer) maar amper laat uitpraten. Dat, terwijl Jose de echte kenner is, hij heeft jaren in het peloton doorgebracht zowel als renner als ploegleider. Maar goed, het zij zo, laten we teruggaan naar de koers, de drie grote rondes. Allereerst uiteraard de corona Tour de France, een ronde die de geschiedenis in zal gaan als “wie het laatst lacht, lacht het best”.  Natuurlijk bedoel ik de strijd om het geel tussen Pogačar en Roglič, seconde na seconde werd het onheil duidelijk voor laatstgenoemde. Ploegleider Peiper werd euforisch, de man die de bekende vreselijke ziekte had overwonnen. Wat een lijdensweg werd het voor Primož, zijn helm zakte scheef op zin hoofd, een voorteken van verlies. Daarna de Giro die we alleen via Eurosport konden volgen, waarbij deskundig (bij) commentaar van Karsten Kroon. Ook hier werd het een dubbeltje op zijn kant, waarbij Tao Geoghegan Hart uiteindelijk Hindly versloeg, Kelderman werd goede derde, maar we hadden op meer gerekend. Ook hier was de tijdrit wederom beslissend, met Ganna als fantastische winnaar tegen de klok. Hoe spannend wil je het hebben op de flanken van de Stelvio waar ik ooit ben geweest met de koersfiets. Echter na een aantal haarspelbochten gaf ik er de brui aan, niks voor mij. Het blijven echter fantastische beelden van deze col, onvoorstelbaar mooi de natuur en Prato aan de voet een leuk dorpje, duits gerelateerd. Tot slot de Vuelta die door regen en wind werd verreden, met de nodige valpartijen bovendien een Jumbo-Visma ploeg die zowat de wedstrijd kon controleren vanwege de moraal in het team. Geen etappeoverwinning voor de NL-coureurs, maar wel een hardwerkende Primož die niet opgaf en daardoor enigszins revanche nam op de tweede plaats in de Tour. Wat een gevechten waren het op de cols, de sprints en de tijdrit, eerlijk gezegd een van de mooiste rondes is mijn mening. 4 keer een etappe als overwinnaar boeken, dan ben je voor mij een klasbak, de rode trui waardig. Dat hij ook nog LBL won was als een spreekwoordelijke kers op de taart. Met deze koers eindigde dus het wegseizoen dat bij velen in herinnering zal blijven als het coronatijdperk. De renners in bubbels, geen huldigingen zoals we die gewend zijn, alles zo steriel mogelijk, maar genoten hebben we zeker en vast. Een wielerjaar dat laat begon., zowat elke dag strijd, lef, durf en moed van de pedaalridders, met soms de dood of de gladiolen. Groot verzet tijdens de sprint, klein verzet als klimgeit, in de beugel bij de afdaling, kortom vaak werd een jasje uitgedaan (soms ook letterlijk na de regen). De koers gaat door, althans volgend jaar met hopelijk op een normale manier met ontsnappingen, voorjaarsklassiekers en met publiek langs de kant. Zo ook volgend jaar 2021 bij ons in EL met daarbij grote renners die zich hebben waargemaakt in rondes en klassiekers. Het is echt niet te wensen/hopen dat we volgend jaar de slag missen, de klinkers op het parcours roepen al. We gaan het weer meemaken de duizenden op straat achter de hekken, Etten-Leurs mooiste zal weer zorgen voor spektakel op de smalle bandjes, gas er op.

Voor nu veel plezier met het veldrijden en naar ik hoop een pracht strijd tussen Wout en Mathieu, ploeteren door het zand en de modder. Tot slot nog de prachtig zege van Mathieu in Vlaanderens mooiste. Een “gevecht” op het zadel dat beiden nog vaak zullen voeren zowel op de weg als in het mulle zand.

Prettige feestdagen en tot volgend (koers)jaar (gezond en wel), ook bij het geweldige omnium in het centrum van EL, waarschijnlijk in augustus, hou de media maar in de gaten.

Hans Meesters

Foto : Ad van den Wijngaart