De koers door Flanders Fields

Ongetwijfeld zult u de afgelopen weken, dagen de opening van het Vlaamse wielergebeuren hebben gevolgd. Te beginnen met de Omloop Het Nieuwsblad, daarna vele opvolgende koersen met als voorlopig hoogtepunt Gent-Wevelgem (datum van dit schrijven 1 april 2019, geen grap).

Het hoogtepunt zal plaats vinden op 7 april a.s., namelijk Vlaanderens mooiste, de Ronde van Vlaanderen. Maar even terug naar zondag 31 maart van dit jaar, Gent-Wevelgem.

De viering van 100 jaar `Groote Oorlog 14-18´is dan wel voorbij dit jaar maar je ontkomt er niet aan om dit vreselijk gebeuren in gedachte te houden. En daar hebben ze in de genoemde klassieker heel veel aandacht aan besteed, elk jaar zowat.

De koers blijft een eerbetoon aan de vreselijke tijd, waar miljoenen jonge mannen de dood in werden gejaagd en waarvan de vele kerkhoven boekdelen spreken. De wedstrijd baant zich een weg door de vele dorpen en steden die met het onheil te maken hebben gehad en langs de vele monumenten. In het parcours is ook een doortocht in Ieper, waarbij de renners door de wereldberoemde Menenpoort fietsen. De Koekelberg is eigenlijk ook zo´n gedenkteken, vele duizenden Franse soldaten vochten hier voor hun leven. We kennen (bijna) allemaal wel het gedicht van John MCrae ´In Flandres fields, waarin hij de erbarmelijke omstandigheden van de loopgraven omschreef. Een bezoek aan deze streek is de moeite waard, indrukwekkend is nog maar minnetjes gezegd. Genoeg over de geschiedenis van de Westhoek, nu over naar de koers en met name de tot nu toe gereden(semi) klassiekers.

Dus niet vergeten dat we het hier over het wielrennen hebben, Vlaams feest hoogtepunt van het jaar. Daar moeten we wel de nadruk op leggen, al heeft het voorgaande ook wel de nodige aandacht gekregen, maar nu dus het beuken op de kasseien, heuvels e.d. Weer en wind ontziend knallen de elites van vandaag over de soms smalle wegjes in het Vlaamse land, over de Patersberg, de Kemmel en noem maar op. De Muur van Geraardsbergen (Kapelmuur) is ook zo´n obstakel over de keien, waarbij de klokken luiden als de ´stoempers´ in aantocht zijn. De forcing wordt daar vaak gevoerd en menig coureur is dan gedoemd om harkend of soms surplace de koers te vervolgen. De echte klasbakken komen er wel met jus in de benen overheen, de euforie van de toeschouwers kent dan geen grenzen. In vroegere jaren was deze Muur de scheidsrechter, vooral voor onze Belgische vrienden, echter steeds meer merk je hoe de mondialisering van het wielrennen toeslaat, gelukkig maar. Steeds meer bevat de meute hardrijders uit alle werelddelen, afijn noem ze maar op. De tijd van de Flandriens is zo´n beetje voorbij, Maar al te vaak zie je de door Sporza naar voren gebrachte kanshebbers plafonneren, het huilen staat dan bij Wuyts en De Cauwer nader dan de lach. Afgelopen periode hebben we ook kunnen zien dat veldrijders zoals Wout van Aert en ´onze´Mathieu´ zeker en vast niet of nauwelijks hoeven te plooien voor de hedendaagse pedaalridders. Nog maar nauwelijks uit de modder of Mathieu won al zijn eerste wedstrijd in Turkije, gevolgd door de Grand Prix van Denain, een soort Parijs-Roubaix in het klein. Wout liet zich in de Strade Bianche ook goed van voren zien, evenals in de E3 prijs. Benieuwd wat dit in de volgende klassiekers gaat brengen, kansloos zijn ze zeker niet. Het feest tijdens de Ronde kent geen grenzen langs het parcours. Vele liters Belgisch bier wordt genuttigd en de zakken frites zijn niet aan te slepen. En dan hebben we het nog niet over al die min of meer dronkaards die zo in de auto stappen en van plaats naar plaats rijden om maar niks te missen. Velen zullen weer starten in Vlaanderens mooiste, velen zullen ook weer de man met de hamer tegen komen en blij zijn dat ze ´s-avonds weer bij ´moeder pappot´ kunnen zijn. Zoals Renaat (op de motor) wederom door de micro zal zeggen dat ´het spel weer op de wagen is´, vaak op een van de laatste klimmetjes. Valpartijen zullen helaas niet uitblijven op de vaak niet breder zijnde wegjes als een fietspad. Het gevloek en getier zal dan niet van de lucht zijn en de hulpdiensten volop werk bezorgen. Een verbrokkeld peloton is te verwachten, vluchters eveneens, waaiers zijn niet uitgesloten, kortom het wielerseizoen is weer begonnen.

En wij in Etten-Leur hebben onze eigen Ronde, we mogen die gerust Nederlands mooiste noemen. Op 18 augustus zoeven de bandjes weer door het centrum van Etten-Leur waar op 21 juni ook nog eens de ZLM Tour van start gaat. En vergeet ook niet de Servais Knaven Classic op 5 mei van dit jaar. Etten-Leur het wielermekka van NL, daar mogen we best heel erg trots op zijn.

Hans Meesters

 

Foto : Ad van den Wijngaart