Gelukkig, de koers is begonnen

Het is om te gillen, buiten vriest het dat het kraakt, `Down Under` is het 40 graden C., wat een uitzonderlijk verschil. De WK in het veld moet nog een aanvang nemen als ik dit schrijf, terwijl daar in het land van de kangoeroe de smalle bandjes weer volop zoeven. Maar goed, het wegseizoen is gelukkig weer begonnen en de eerste winnaar van een grote ronde, Impey, is al weer bekend. Binnenkort gaan dus ook weer de grote klassiekers van start, al duurt het even tot maart voordat het echte `knalwerk` gaat beginnen. Dan start voor mij althans het `echte` seizoen met de Omloop van het Nieuwsblad, voor mij nog steeds de Omloop van Het Volk. Tijden veranderen dus ook de namen van grote wedstrijden, het zal allemaal wel aan de centjes liggen. Ik kan me overigens niet aan de indruk onttrekken dat de grote ploegen zich meer en meer focussen op de grote rondes. Steeds meer zie je bij de samenstellingen coureurs die zowel kunnen klimmen en tijdrijden, afijn dat is mijn mening. Voor de sprinters liggen er dan een paar etappes voorhanden, die dienen dan als opsmuk voor de rest van het geheel. Je hebt ze wel nodig om het imago op te kunnen krukken, maar de nadruk ligt toch op de eindwinnaar van `La grande Boucle, Vuelta of Giro. Hiermee wil ik geen negatief beeld scheppen van al datgene wat met wielrennen te maken heeft, het is slechts mijn indruk. Ik doe ze niet na al die stoempers met hun bezwete lijven en gesoigneerde benen. De goesting bij onze Vlaamse wielerliefhebbers zal weer groot zijn, jasjes zullen weer worden uitgedaan, koninginnenritten worden weer gereden, kortom de meet ligt aan het einde van de rit. Van `onze` Nederlandse ploegen verwacht ik toch nog wat en dan met name van Sunweb al is die in Duitse handen. Na het wikken en wegen van Tom Dumoulin is het aan hem om toch de Giro aan zijn palmares voor de tweede keer toe te voegen. Jumbo-Visma met kleppers als Kruiswijk, Roglič en Groenewegen kan ook nog een potje breken en vergeet Tolhoekske niet. De verwachtingen zijn immers groot, de tegenstand zal groot zijn, namen noemen heeft verder geen zin, verrassingen blijven altijd mogelijk. Klassiekers die er vooral uitspringen zijn natuurlijk `Vlaanderens mooiste`, de Ronde van Vlaanderen en de `keislag` Parijs-Roubaix. Afzien, valpartijen, slippen, balanceren op de fiets, bijna letterlijk de kinderkoppen eruit rijden, versnellen, teleurstellingen verwerken, gelost worden, het speelt allemaal mee. Het kan zo maar voorkomen dat de eerste wedstrijden hier in Europa met een flinke vrieskou gaan beginnen, sneeuw is ook niet uit te sluiten en flinke wind eveneens. Herinner u zich maar de afgelopen jaren waarbij de renners zowat van de weg werden geblazen, eigenlijk onverantwoord. Maar ook hier geldt weer de spreuk, `Geef het volk brood en spelen` en ze zijn tevreden, de koers dient hard gemaakt te worden. Het vak profrenner is een fantastisch bestaan, tenminste als je vaak als eerste over de streep komt, de beurs wordt dan goed gespekt, echter de knechten zoals dat zo mooi heet moeten zich vaak leegrijden (`de kloten eraf rijden`). Zo is er het `treintje` wat voor de sprinters van groot belang is om de bloemen binnen te halen, `blazen` noemen ze dat ook wel in wielertermen. Afijn, het grote spektakel, wielrennen genaamd, gaat binnenkort weer een aanvang nemen. De voorbereidingen zijn al maanden gestart, de te veel kilootjes zijn er afgetraind, Spanje werd het ideale land met het zonnetje als `optrekje`, straks rugnummers opgespeld en tandje erbij.

We gaan het allemaal weer meemaken, langs het parcours of via de t.v., ontsnappingen zullen weer talloos zijn, wellicht ook weer de dranghekken miserie.  De turbo zal erop gaan, uitgewoond aan de finish komen, de rode vod gaat weer de aankomst aankondigen, de bergkoning zal worden gehuldigd, de truien zullen worden verdeeld, kortom de goesting zit er goed in bij de coureurs.

Maar…laten we eerst nog maar hopen op een WK titel voor Mathieu in het veld (kan overigens ook op de weg) zou er niks van staan te kijken. Daarna kan met het grote verzet worden gereden (grote molen) op het asfalt, de koers kan hard gemaakt worden, de hel van het Noorden kan worden bedwongen, `malen maar`.

Tot zover mijn visie over het komende wielerseizoen, velen (coureurs) zullen `niet op de foto staan`, velen zullen wellicht `parkeren`, `de slag missen`. Echter `Le velo` blijft toch een aangenaam vervoermiddel, of het nu in de koers is of voor huishoudelijk gebruik. Veel plezier allen en tot 18 augustus dit jaar bij het mooiste wielerevenement in NL, de profronde in Etten-Leur

Hans Meesters