Foto :Michael Boogerd tijdens de Eneco-tijdrit 10-8-2005

Verloren moeite, (moet dit even kwijt)

Als lezer van deze aanhef zult u waarschijnlijk denken wat is dat voor tekst, het zal wel. Welnu ik ga het u in dit artikel over de koers uitleggen en dat met de nodige, min of meer, moeite.

Enkele dagen geleden was er de verkiezing van sportman-sportvrouw van het jaar, wellicht hebt u het gevolgd. Ik niet, had er geen zin in omdat een of meer van onze belangrijkste sportlui, zijnde de zo succesvolle coureurs niet eens voor kwamen op de lijst voor de titel Sportman van het Jaar. Onder meer Tom Dumoulin, Mathieu van der Poel, Dylan Groenewegen en Niki Terpstra maakten kans op een plek bij de beste drie, maar zij werden door een vakjury niet geselecteerd. Fijn dat er bij de wielrensters wel een prijs werd binnengehaald, hoewel niet echt, slechts genomineerd waren Anne en Annemiek. Zij die pracht overwinningen opstapelden werden over het hoofd gezien, de smalle ijzers bleken de boventoon te voeren. En vooral het feit dat de mannen en vrouwen Nederland op wielergebied in extase brachten is een afgang van jewelste voor de (koers) liefhebber. En zij niet alleen, neutrale sportfanaten konden hun ogen en oren niet geloven toen de winnaars bekend werden gemaakt. Nu wil ik Kjeld en Suzanne hun prijs niet ontgunnen, zeker niet, maar van een professionele jury had ik toch wat meer verwacht. Ok, de baanwielrenners werden sportploeg van het jaar en dat is dik verdiend, maar het doet niks af aan de wel lage honorering van de wegploeg renners. En vergeet a.u.b. Mathieu niet die keer op keer, ploegend door de modder, overwinning na overwinning binnen sleept. Onze Zuiderburen worden er langzamerhand moedeloos van, er is geen kruit tegen gewassen. Verdrietig, of neen beter gezegd, teleurgesteld word ik van deze ontwikkelingen, de wielersport krijgt op deze manier niet de haver die het verdient. Maar, gelukkig hebben we hier in Etten-Leur nog altijd onze eigen koers met alle vedetten die je maar kunt bedenken. En dat is gewoon fijn om dit te kunnen constateren, samen met al die duizenden wielerliefhebbers langs de kant. In feite hebben we dus ons eigen sportgala al die jaren is opgebouwd, dankzij de vele sponsoren en de inzet van de vele vrijwilligers. Dat noem ik nou eens een verdienste waard, de palmares gaat daarom voor mij naar al die mensen die elk jaar weer een fantastisch evenement in elkaar weten te zetten. Al die jaren hebben we als organisatie het beste voor geschoteld wat de wielerwereld te bieden heeft en dat is nogal wat. Kijk maar op de website welke `knallers` de Etten-Leurse wegen in het centrum hebben afgelegd, dat is nog eens klasse. We hebben hiervoor helemaal geen verkiezing nodig, al zou het wel leuk zijn als ook eens een sportgala prijs kwam voor het beste criterium-omnium van het jaar (wens is de vader van de gedachte). Het gaat dus vooral om de praktijk, niet wat een t.v. programma uitzendt dat al lang niet meer veel bekeken wordt. Wat mogen we ons gelukkig prijzen dat we leven-wonen in het West Brabantse land, waar de wielersport leeft als nooit tevoren. Wellicht komt het ooit zo ver dat `La grande Boucle` de eindstreep zal trekken in Etten-Leur of een startplaats zal zijn van een grote ronde. De faciliteiten zijn er voorhanden, de mensen ook, de centjes komen vanzelf dan. Het zou zo maar kunnen dat `we`aanklampen, bergen hebben we wel niet, maar het viaduct over de grote weg zou zo maar als tussensprint kunnen fungeren. De finish, of sprint op de Parklaan, de Avenue des Champs-Élysées van Etten-Leur, jawel, dromen mag en soms zijn ze niet altijd bedrog, Ooit was de finish van de Enecotour (tijdrit) het begin van al dat moois dat de profronde van Etten-Leur nu biedt, `onze eigen klassieker` was geboren. De laatste ronde door ons eigen centrum, d.w.z. het parcours dat we nu kennen, zou een spervuur van demarrages teweeg kunnen brengen, het zou een vluchtkoers kunnen worden. Kortom nog enkele weken wachten en het wegseizoen gaat weer een aanvang nemen, daar kijkt iedere liefhebber met genoegen weer naar uit. Spannend zal het zeker worden met al `onze` klasbakken die de klassiekers of grote rondes gaan rijden De zadelridders zullen menigeen in extase brengen, zwiepers zullen weer worden uitgedeeld, vele zweetdruppels zullen van het gelaat afdruipen. Geel, groen, bolletjestrui zal in het strijdperk worden geworpen, de Omloop, de Prima Vera zullen het begin vormen, overwinnaars halen de bloemen binnen, teleurstellingen zullen volgen.

Wees gerust, dit artikel is niet negatief bedoeld, neen het geeft aan dat de wielersport leeft als een bloem in prachtige bloei, dat zullen we op 18 augustus 2019 zeker weer beleven in ons dorp met stadsallures.

Maar heel eerlijk gezegd hoor of zie ik liever zoevende bandjes, hoezeer de mannen vrouwen op de klapschaats ook door de (ijs) bocht rammen. 2019 wordt een wielerjaar dat zijn weerga niet zal kennen, het spel is binnenkort weer op de wagen, geniet ervan en tot 18 augustus, het beste NL-criterium wacht op u.

Hans Meesters

 

Foto : Ad van den Wijngaart