Mathieu

Het wegseizoen zit er al een paar maanden op, renners veranderen van ploeg en bouwen een rustperiode in. Dat geldt overigens niet voor de cyclocross zoals ze dat bij onze Zuiderburen noemen. Ik vertaal het gewoon in veldrijden door weer en wind, soms sneeuw, soms modder of door het mulle zand. Het is ook de tijd van Sinterklaas en het Kerstgevoel, op naar 2019, oliebollen en champagne. Wegrenners houden een zogenaamde winterslaap of gaan binnenkort weer volop in training voor de voorjaarsklassiekers.

Het houdt maar niet op al die overwinningen van `onze` Mathieu, met straatlengte voorsprong legt hij al zijn mede coureurs in de luren. Sporza, het VRT-programma met als verslaggevers Wuyts en Herijgers, is eigenlijk van tevoren al een soort podium voor hem, hij wint toch wel. Er zijn zelfs oud-wielrenners die ooit in het veld hebben gereden die beweren dat Mathieu het crossen kapot maakt. Dat is natuurlijk gewoon jaloezie, zeker als een, nu geparkeerd staande, Roger de Vlaminck zijn puur gebakken lucht in het rond strooit. Waarschijnlijk krijgt hij al pap in de benen zodra de naam v.d. Poel wordt genoemd, Roger heeft duidelijk de slag gemist. Okay, hij was een groot renner, maar om een klasbak zo af te vallen is wel erg `zagen` om niets. Maar goed, zand erover, wellicht dat Mathieu het ook op de weg in het voorjaar zal laten zien. Ook op dit platform staat hij letterlijk zijn mannetje, dat heeft hij dit jaar 2018 wel bewezen. Mathieu is bij ons in Etten-Leur ook diverse malen verschenen, hij die totaal geen kapsones heeft, maar wel bespraakt is en geniet van elke koers. Na de Kerstperiode gaat het met de Tour Down Under weer de weg op, de bergen in, het asfalt, de kasseien afraggen, afzien, kortom de cadans terugvinden. Grote koersen staan dan weer voor de deur, de t.v. draait weer op volle toeren, het bier in de staminees zal weer rijkelijk vloeien. De oude Kwaremont, de Bosberg, de `Muur`wordt weer bedwongen. Demarrages zullen volgen, de eindstreep in zicht, de mindere goden zullen er worden afgereden, goed gesoigneerd aan de start staan is een eerste vereiste. De Kerstperiode en de tijd naar 2019 is er echter nog volop te beleven in het veld. Sporza zal de nodige uitzendingen verschaffen, de Europees kampioen zal de wedstrijd wederom hard maken, zijn collega´s zijn blij dat ze het leven hebben. Toch wordt het eens tijd dat een van onze Zuiderburen hem het vuur aan de schenen legt, om in wielertermen te spreken er een ram op zal geven. Dat zal me overigens benieuwen, maar je weet het maar nooit. Zijn Concurrent Wout werd tenslotte wereldkampioen, Mathieu moet eigenlijk bijna letterlijk in het zand bijten.

 

Genoeg nu over dit fenomeen, tijd voor `de weg` komend jaar 2019. Wat zal dit weer een fijne tijd worden met veel gesprint, valpartijen (helaas), de slag missen, sleuren, `tandje bij` of noem maar op. Zelf verwacht ik nogal veel van de nieuwe ploeg Jumbo en Roompot, onze nationale wielersport gaat weer hoogtij vieren bij de klassiekers en grote rondes. Zonder al teveel pochen acht ik een aantal coureurs in staat om een van de 3 `boucles` winnend af te sluiten, namen noemen is bij voorbaat gissen, moet ik niet doen. Er zullen er zijn die hun neus aan het venster drukken, nieuwe talenten zullen op staan (hoewel de trappers rond draaien), afzien zal de boodschap zijn, de tube zal erop gegooid worden. We zullen het allemaal kunnen volgen en daar is de sport nu eenmaal voor bedoeld, zeker wat het koersen betreft. Wielrennen is zwaarder dan menigeen denkt, met een kleine motor kom je er niet en elke dag uren trainen en meters maken is een eerste vereiste.

We gaan op weg naar 2019, een jaar waar ook de profronde van Etten-Leur weer een opwachting maakt. Veel zal weer afhangen van de hoeveelheid centjes, sponsoren, de Tour de France-uitslag, afijn, met veel genoegen kijken we alvast vooruit. Waarschijnlijk zal een nieuw onderdeel weer aangevuld worden bij het omnium, maar dat is ter besluit aan het bestuur en wedstrijdcommissie. Wellicht is het aan de start brengen van de winnaars van de grote klassiekers een idee. Eerst echter wens ik alle lezers, medewerkers van de profronde, sponsoren en al die harde werkers prettige feestdagen, een pracht wielerjaar 2019 en goede gezondheid. Als epiloog, blijf in de kopgroep in 2019, doe af en toe kopwerk, laat de pedaalliefde voorop staan, de rest komt dan vanzelf.

 

Hans Meesters