Ok, het klinkt wellicht een beetje overdreven, maar toch, deze min of meer hoofdstraat van Etten-Leur heeft eigenlijk toch wel dezelfde uitstraling. Ga maar na, mooie bomen langs de kant, een wegdekdat te vergelijken is met de hoofdstraat daar in Parijs en wat te denken van de vele kleppers die reeds het parkoers omzoomden. Niks is minder waar, want zowat alle truien uit de Tour, Giro en Vuelta gaven het best omnium van NL die gratie die het verdient. Met andere woorden, wat mogen we trots zijn dat de Tourwinnaar, de groende trui, de bolletjestrui en eerder ook de witte trui(jongerenklassement) de straatstenen gijselden. Het begon allemaal met Servais en vorig jaar ging Bauke (nu tourwinnaar bergetappe) met de erepalm strijken. Deze straat (“De Baon”), waar start en finish zijn gelegen doet zijn naam alle eer aan, mede gezien de tienduizenden toeschouwers achter de dranghekken. Het is gewoon een feest om tijdens de ronde op het parkoers te staan en al die vedetten aan te moedigen, Parijs lijkt er dan wel degelijk op. Al die moeite die door het organiserende bestuur en medewerkers wordt gedaan om het de echte wielerliefhebber naar de zin te maken spreekt op zo’n dag boekdelen.

Het Raadhuisplein waar enige weken geleden nog de kermis stond en waar de start van de tijdrit plaats vindt is een eldorado voor fanaten die de wielersport een warm hart toedragen. Ga maar na, de “grote meneren” zijn gewoon tastbaar en een handtekening of babbeltje is geen uitzondering met hen. Zodra zij de Oude Bredaseweg op knallen gaat er een zucht van verlichting langs het parkoers, reikhalzend wordt hun favoriet vooruit gestuwd. Ik schreef het al eerder, koers is een religie en het ontbreekt er nog aan dat wanneer het startschot heeft geklonken de klokken van de kerk luiden, aangevend dat er “een lap op kan worden gegeven”. En nu met de fantastische resultaten van de NL coureurs en de LottoNL-Jumbo en Sunweb ploegen kan dat alleen maar nog miraculeuzer worden. Het weg wielrennen zit bij ons in de lift, iets waar we jaren op moesten wachten, maar wat in het vat zit verzuurt niet. Won Tom Dumoulin de Giro, nu is de afgelopen Tour een waar podium geworden waarmee de populariteit van dit spektakel tot grote hoogte is gestegen. De NL renners hebben onze zuiderburen letterlijk en figuurlijk een chasse patate gegeven, ze staan bijna “geparkeerd”zoals dat in wielertermen heet. Eigenlijk is dat jammer, want vele Vlaamse wielerliefhebbers zakken op de zondag van onze profronde af naar Etten-Leur om hun Flandriens in de kopgroep te zien rijden. En wees gerust, het wielrennen bij onze zuiderburen heeft heus nog niet het plafond bereikt, zeker niet in de voorjaarsklassiekers. En let maar eens op die ploeg Want Groupe-Gobert met hun guitige ploegleider Hilaire van de Schueren. Zijn ploeg haalde met een voltallig rennersveld Parijs en was veel in de aanval. Het komt wel goed, de jongeren uit het land van Urbanus komen er aan, zo,n Guillaume Martin wordt een grootte, alhoewel hij een Fransman is.

Terug naar de Oude Bredaseweg, het toneel waar menige prof de handtekening heeft gezet met de smalle bandjes en versnellingen. En niet te vergeten dat ook de damenskoers alle lof verdient op deze Champs-Élysées van Etten-Leur. Als onderdeel van het gehele gebeuren hebben zij als pédaleurs de charme de straatstenen laten “zingen”, de ketting strak gelegd, het tempo opvoerend, hun goeie benen rond malend als molenwieken.

Ook dit jaar, 2017 zal op 13 augustus “De Baon”weer vol lopen met de ware koersliefhebbers, genieten zal het weer worden met al dat moois qua coureurs. De demarrages zullen niet van de lucht zijn, de dikken bandenrace zal weer veel ouders, opa’s en oma’s, ooms en tantes hun (klein) kinderen doen soigneren en doen strijden om de truien. De fun klasse geeft de cyclosportieve hardtrapper het gevoel van onoverwinnelijkheid en de dames zullen eveneens aan de boom schudden en dat allemaal op de Avenue des Champs-Élysées van Etten-Leur.

Geschreven door Hans Meesters